"De stad over de natuur: Een zwarte schaduw valt over een romantisch natuurlandschap. De gestileerde vorm van een bebouwde kom doemt op, als een onverbiddelijke ingreep in de ongerepte omgeving. De stad neemt haar plaats in, alsof de natuur slechts een achtergrond vormt voor de menselijke opkomst. Met de ingreep ontstaat een dubbelzinnige realiteit die doet denken aan Magrittes L’Empire des Lumières: terwijl de lucht helder blijft, baadt de grond in duisternis, terwijl de realiteit leefbaar lijkt, is de werkelijkheid beklemmend. Dag en nacht, natuur en bebouwing, harmonie en verstoring komen samen in een ingrijpende én esthetische confrontatie."